Namaszczenie chorych

„Choruje ktoś wśród was ? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nimi i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5, 14-15).

W każdej chwili, w razie potrzeby, można wezwać kapłana, by udzielił sakramentu chorych. Nie jest to sakrament dla umierających !!!

Osoby, którym należy udzielać namaszczenia chorych
(Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1004-1007).

  • Namaszczenia chorych można udzielić wiernemu, który po osiągnięciu używania rozumu, znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci na skutek choroby lub starości.
  • Sakrament ten wolno powtórzyć, jeśli chory po wyzdrowieniu znowu ciężko zachoruje lub jeśli w czasie trwania tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze.
  • Sakramentu należy udzielać chorym, którzy – będąc przytomni na umyśle – przynajmniej pośrednio o niego prosili.

Przy zgłoszeniu chorego należy określić jego stan zdrowia (zwłaszcza, czy jest w stanie przyjąć Komunię świętą).

Przygotowanie chorego w domu:

  • przygotować chorego informując go o przybyciu kapłana (czasem wytłumaczyć że sakrament ten ma pomóc w nabraniu sił, uldze w cierpieniu lub nawet w uzdrowieniu – iż przyjęcie sakramentu wcale nie oznacza śmierci);
  • nakryć stół białym obrusem (na nim spocznie Najświętszy Sakrament);
  • postawić krucyfiks, zapalone świece, oraz wodę święconą z kropidłem;
  • przygotować watę (do wytarcia dłoni po Namaszczeniu – należy później watę spalić);
  • przygotować szklankę wody (po przyjęciu komunii chory może poprosić o popicie).

Jesteśmy odpowiedzialni za wezwanie księdza do chorego, który o to poprosi. Zaniedbanie tego obowiązku obciąża nasze sumienie. Tak samo gdy wiemy, że stan chorego jest ciężki a mimo to zaniedbujemy ten obowiązek.

Telefony w nagłych przypadkach:
Ks. proboszcz 24 / 264 – 62 – 12
Ks. wikariusz 24 / 262 – 55 – 00
Ks. wikariusz 24 / 268 – 88 – 11
Kancelaria 24 / 262 – 20 – 38